Hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid is een ontsteking van de hoeflederhuid. Deze ontsteking word niet veroorzaakt door bacterien van buitenaf maar door giftige stoffen die in het bloed zitten.

Deze giftige stoffen kunnen door een tal van oorzaken in het bloed terecht komen bijvoorbeeld een merrie waarvan de nageboorte niet of niet voledig uit de baarmoeder is gekomen na het veulenen, reactie op bepaalde medicatie, maagdarmstoornissen (zeker als die het gevolg zijn van te veel koolhydraadrijk voedsel), overbelasting van een hoef, cushing en nog een aantal mider voorkomende oorzaken. De meest voorkomende oorzaak licht helaas bij ons, de manier van houden van paarden, te dikke paarden die verder nouwelijks lichaamsbeweging hebben en toch veel voedsel krijgen en in een veel te rijke weide lopen.

Door de ontsteking die ontstaat laten de hoornschoen en de hoeflederhuid los van elkaar, zodoende kan er een kanteling optreden van het hoefbeen en in ernsige gevallen zelfs een zinker(het zakken van het hoefbeen).

Op het moment dat de ontsteking plaats vind en het dier dus enorm veel pijn heeft spreken we van de acute faze van hoefbevangenheid. Het paard zal proberen de voorbenen te ontlasten door al zijn gewicht op de achterhand te plaatsen, hij staat dan met naar voor gestrekte voorbenen(als er tenminste geen sprake is van bevangenheid op vier benen).

Een volledig herstel na een hoefbeenskanteling is niet meer mogenlijk, er is nu sprake van een chronische hoefbevangenheid.

Hoe eerder er ingegrepen kan worden tijdens de acute faze hoe beter.


Bij de behandeling is het belangrijk dat de ontsteking geremd word en de pijn bestreden. Het is van belang dat de hoeven correct bekapt worden, en in de meeste gevallen zal er een aangepast beslag nodig zijn om het pijnlijke gedeelte te ontlasten.




Opbellen